Feeds:
ಲೇಖನಗಳು
ಟಿಪ್ಪಣಿಗಳು

Archive for ಏಪ್ರಿಲ್, 2008

ಸಂಬಂಧಗಳೋ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೋ?

ಮೊನ್ನೆ ಹಳೆ ದೋಸ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದಳು. ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಆಗಿತ್ತೇನೊ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಹರಟದೆಹಿಂದಿನ ಬಾಕಿ ಚುಕ್ತಾ ಮಾಡುವಂತೆ ತಾಸುಗಟ್ಟಲೆ, ಕನಿಷ್ಠ ಒಂದು ದವಡೆ ಕರಗುವಷ್ಟಾದರೂ ಮಾತನಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಂಡು ಶುರುಹಚ್ಚಿದೆ. ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಿಂದಲೂ ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಓದಿದ್ದ ನಾವು ಈಗ ನಾನೊಂದು ತೀರ ನೀನೊಂದು ತೀರ ಎಂಬಂತೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ.

ಒಂಬತ್ತನೇ ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ಸೈಕಲ್ ಕಲಿಯಲು ಹೋಗಿ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿ ಕೆದರುತ್ತಿದ್ದ ದನಕ್ಕೆ ಗುದ್ದಿದ ಕತೆಯಿಂದ ಆರಂಭವಾದ ಸುದ್ದಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೋಯಿತು. ಪಿಯುಸಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದಿನ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಕಿಚ್ಚಖಾರ ಹಚ್ಚಿದ ಸೀಬೆ ಕಾಯಿ ತಿಂದು, ಕೆಮ್ಮಿ ಮಂಗಳಾರತಿ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು, ಕ್ಲಾಸು ಮುಗಿಸಿ ಮನೆಗೆ ಮರಳುವಾಗ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ ಹುಡುಗರಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಜೋರಾಗಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸಿ ಬಿದ್ದು ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡಿದ್ದು, ಎನ್ಐಐಟಿಯ ಅಫಿನಿಟಿ ಡೇದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ್ದ ವಿಚಿತ್ರ ನಾಟಕ, ಮೀಡಿಯಾ ಸರ್ವೆಗೆಂದು ಹಳ್ಳಿಹಳ್ಳಿ ಸುತ್ತಿದ್ದು, ಇನ್ನೂ ಮೀಸೆಯೇ ಚಿಗುರದ ಅವಳ ತಮ್ಮನನ್ನು ವೀರಪ್ಪನ್ ಎಂದು ಕರೆದು ಕಾಡಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು, ಮದುವೆಯ ಹಿಂದಿನ ದಿನ ಮದರಂಗಿ ಬಣ್ಣ ಬರಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ಅತ್ತು ಗೋಳಾಡಿದ್ದು, ಕೆಫೆ ಮಲ್ಲಿಗೆಯ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಇಡ್ಲಿ, ಬೇಕ್ ಪಾಯಿಂಟಿನ ಸಮೋಸಾ, ಮಣಿ ಗಾಡಿಯ ಮಸಾಲೆಪುರಿಮಾತಾಡ್ಮಾತಾಡಿ ಬಾಯಿ ಒಣಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ನಾಲಿಗೆಯ ಅದ್ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯಿಂದ ನೀರೂರುತ್ತಿತ್ತು.

ಹಳೆಯ ವಿಷಯಗಳಾದ ಮೇಲೆ ಈಗಿನದಕ್ಕೆ ಬರಲೇಬೇಕಲ್ಲಾಪಶ್ಚಿಮ ದೇಶಗಳ ಪಾಡು, ಅಲ್ಲಿನ ನನ್ನ ಇಷ್ಟಾನಿಷ್ಟಗಳು, ಸ್ವಚ್ಛತೆ, ಶಿಸ್ತು, ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಾಪಟ್ಟೆ ಆಪ್ತರಂತೆ ಕಂಡು, ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಮ್ಮೆ honey, dear ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕರೆದು ಕೊನೆಗೆ ಸಂಬಂಧವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಇರುವ ಜನ, ಇರುವ ಸಂಬಂಧಗಳ ಬಗ್ಗೆಯೂ ದರಕಾರ ಇಲ್ಲದಂತೆ ಬದುಕುವ, ಸಂಬಂಧ ಚಿಂದಿಯಾದಾಗ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ ಕ.ಬು.ಗೆ ಹಾಕುವ, ಪ್ರತಿಯೊಂದರಿಂದ ತನಗೇನು ಲಾಭ ಎಂದು ಲೆಕ್ಕಹಾಕುವ ಜನಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಳಿದೆ. ನಾನೇನು ಹೇಳಿದರೂ ಅವಳು ಹೂಂಹಾಂಎನ್ನಲಿಲ್ಲ. ಒಂದೋ ನಾ ಹೇಳಿದ್ದು ಅರ್ಥವಾಗಿಲ್ಲ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾಗಿಲ್ಲ ಎನಿಸಿತು. ಅವಳಿಂದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಪಡೆಯಲೇಬೇಕೆಂಬ ಹಠದಲ್ಲಿ ಉದಾಹರಣೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ.

* ಗಂಡನಿಂದಲೇ ಕಾರು ಡ್ರೈವಿಂಗ್ ಕಲಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ನೆರೆಮನೆಯಾಕೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಹೇಳಿದ್ದಳು. ಕಾರಣ, ಕಲಿಯುವಾಗ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸರಿತಪ್ಪುಗಳ ಕಿತ್ತಾಟ ಸಹಿಸಲಾರದ ಅವಳ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಗೆಳತಿಯರು ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಸಿಕ್ಕ ಕೂಡಲೆ ತಮ್ಮ ಗಂಡನಿಗೆ ಸೋಡಾಚೀಟಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಂತೆ.

* ಪಾರ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಲೈಬ್ರರಿಯಲ್ಲಿ ಆಗೀಗ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಡೆನಿನ್ ತನ್ನ ಮಗಳ ಬಗ್ಗೆ ದೂರುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ಮಗಳು ಅವಳ ಮದುವೆಗಾಗಿ ತನ್ನಿಂದ ಸಾಲ ಪಡೆದಿದ್ದಳು. ಇದಾಗಿ ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದರೂ ಸಾಲ ಹಿಂದಿರುಗಿಸಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತೇ ಬಿಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ಅವಳ ಕತೆ.

* ಕ್ಲಾಸಿನಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಫ್ರೆಡ್ ದಿನ ತನ್ನಣ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. ಭೂತಪ್ರೇತಗಳ ಕಾದಂಬರಿ ಬರೆಯುವ ವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಫ್ರೆಡ್ (ಹಾರರ್ ರೈಟರ್). ‘ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನಣ್ಣ ನನಗೆ ಭಲೇ ಕಾಟ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ. ಬೀರುವಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಬಾಗಿಲು ಹಾಕುವುದು, ಕಂಬಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿ ಮಂಚದಿಂದ ಉರುಳಿಸುವುದು ಹೀಗೆ ಚಿತ್ರವಿಚಿತ್ರ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹಿಂಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ತಾನಷ್ಟು ಹಿಂಸೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದಲೇ ನೀನಿವತ್ತು ಹಾರರ್ ರೈಟರ್ ಆಗಿದ್ದೀಯ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಅಣ್ಣ. ಸಾಲದ್ದಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಸಂಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪಾಲೂ ಅವನಿಗೆ ಸಲ್ಲಬೇಕಂತೆಎಂದು ಫ್ರೆಡ್ ಸಿಡುಕುತ್ತಿದ್ದ.

ನಾನೆಷ್ಟು ಹೇಳಿದರೂ ಅವಳಿಂದ ನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಬರಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಅತಿಯಾಯಿತೇ ಅಥವಾ ಅವಳ ಆಸಕ್ತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಯಿತೇ ತಿಳಿಯದೆ ಚಟಪಡಿಸಿದೆ. ನನ್ನ ಬಾಯಿಗೂ ಕೊಂಚ ರೆಸ್ಟ್ ಕೊಟ್ಟರಾಯಿತು ಎಂದುನಿನ್ಕತೆ ಹೇಳೆಎಂದು ಕೂತೆ.

ಅವನಿಂದ ವಿಚ್ಛೇದನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆಎನ್ನುತ್ತಾ ಕಾಲು ಚಾಚಿದಳು. ಈಗಿನ ದಿನಮಾನದಲ್ಲಿ ಇದೇನು ಸಿಡಿಲು ಬಡಿಯುವಂಥ ಸುದ್ದಿ ಅಲ್ಲವೇನೊ, ಆದರೂ ಸಣ್ಣಗೆ ನಡುಗಿದೆ. ‘ಅಮ್ಮನ ಮಗ! ಕೆಮ್ಮಿ, ಸೀನಿ ಮಾಡಕ್ಕೂ ಅಮ್ಮನ ಅನುಮತಿ ಬೇಕು ಅವನಿಗೆ. ಮಾತೆತ್ತಿದ್ರೆ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ಕೊ ಅಂತಿದ್ದ. ಮನೆಗೆ ನಾನು ಹೋಗಿದ್ದು ಹೊಸ ಬದುಕು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು, ನನಗಷ್ಟೇ ಅನ್ವಯವಾಗುವ ಅಡ್ಜಸ್ಟ್ಮೆಂಟಿಗಲ್ಲ. ಸಂಬಂಧಗಳೂ ಬೇಡ, ಅದರ ಸಂಕಷ್ಟಗಳೂ ಬೇಡ ಅಂತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ದೂರ ಮಾಡ್ಬಿಟ್ಟೆ…’ ಇನ್ನೂ ಬಹಳಷ್ಟು ಹೇಳಿಕೊಂಡಳು.

ಅವಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡಿ ಮೂರು ದಿನದ ಮೇಲಾಯ್ತು. ಆದರೂ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ಪ್ರಶ್ನೆಸಂಬಂಧಗಳೇ ಸಂಕಷ್ಟಗಳಾಗುತ್ತಿವೆಯೇ ಅಥವಾ ನಮಗೆ ಸಹನೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ? ನಿಮ್ಗೇನಾದ್ರೂ ಗೊತ್ತಾ?

Read Full Post »

ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಹಿಗ್ಗಾಮುಗ್ಗಾ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಕಂಠಬಿರಿ ಪ್ರಶಂಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವನಿಂದ ನಾವೆಲ್ಲಾ ಕಲಿತುಕೊಳ್ಳುವುದು ಏನೇನಿದೆ ಎಂದು ಹನುಮಂತನ ಬಾಲವೂ ನಾಚುವಂತಹ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಗೊತ್ತಿದೆ! ಅಂವ ಯಾರು, ಏನು, ಎತ್ತ, ಅವನ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಎಂಥದ್ದು, ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಬಲ್ಲ, ಎಷ್ಟು ಧರ್ಮಗಳ ಮರ್ಮವನ್ನು ಅರೆದು ಕೊಡಿದವನು, ಯಾವ್ಯಾವ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಎಂಥೆಂಥ ಕಾಣಿಕೆ ಕೊಟ್ಟವನುಇವೆಲ್ಲವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ವಿಪರೀತ ಅಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿನ ಜ್ಞಾನ ನನಗಿದೆ. ಆದರೆ ಮಾನವೀಯತೆಗೆ ಎಂಥ ಭಾಷ್ಯ ಬರೆದವ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಇಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲೇಬೇಕಿದೆ.

ಅವಳೇನೂ ಅತಿಲೋಕ ಸುಂದರಿಯಲ್ಲ, ಆದರೂ ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದಳು. ಮೂಲತಃ ಅವಳ ಅಂದಚಂದ ನೋಡಿದವನೇ ಅಲ್ಲ ಭೂಪ. ಅವಳ ಚುರುಕು ಬುದ್ಧಿ, ಪ್ರಖರ ತರ್ಕ, ವಿಸ್ತಾರವಾದ ಜ್ಞಾನ, ಕಲಿಯುವ ತವಕ, ಜೊತೆಗೆ ಅಗತ್ಯಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸೀಮಿತವಾದ ವಿನಯಕ್ಕೆ ಈತ ಮಾರುಹೋಗಿದ್ದ. ತಂಗಿಯರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮಂದಿರನ್ನು ದಡ ಹತ್ತಿಸಲು ಹೆಣಗುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಗೌರವವೂ ಮೂಡಿತ್ತು. ಹಲವಾರು ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಸಹವರ್ತಿಗಳಾಗಿದ್ದ ಇವರ ನಡುವೆ ಚಿಗುರಿದ ಸ್ನೇಹ, ಪ್ರೀತಿಯ ಹೂಬಿಡಲು ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಇವತ್ತಿನ ದಿನಮಾನದಲ್ಲೂ ಒಪ್ಪದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು 25 ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಿಎಂದು ಆಕೆ ಮನೆಯವರನ್ನು ಕೇಳಿದರು. ಜಾತಿ, ಧರ್ಮದ ಮಾತು ಬಿಡಿ, ಒಂದೇ ದೇಶದವರಾದರೂ ಆಗಬಾರದೆ ಎಂಬ ಮನೆಯವರ ರೋಧನ ಹಸೆಮಣೆ ಏರುತ್ತಿದ್ದ ಜೋಡಿಯ ಕಿವಿಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನದೆಲ್ಲಾಮೆಲ್ಲುಸಿರೇ ಸವಿಗಾನ…!

ವಿರೋಧಿಸಿದ್ದ ಮನೆಯವರ ವಿಶ್ವಾಸ ಗಳಿಸಲು ವರ್ಷಗಳೇ ಹಿಡಿದವು. ಇದಕ್ಕೆ ಇವರಿಬ್ಬರ ಪುಟ್ಟ ಮಗನ ನೆರವೂ ದೊರೆಯಿತೆನ್ನಿ. ಹ್ಯಾಗಾದರೂ ಸರಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಮನೆಯವರು ತಲೆಕೊಡವಿಕೊಂಡರು.

ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಆತ ಹೊಳೆಯಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದ. ಭಾರತೀಯ ಭಾಷೆಗಳನ್ನು ಆಯಾ ಭಾಷಿಕರಿಗಿಂತಲೂ ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆತನ ಬಗ್ಗೆ ಗೌರವ ಮೂಡದಿರಲು, ಹೆಮ್ಮೆ ಎನಿಸದಿರಲು ಮನುಷ್ಯ ಮಾತ್ರದವರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿರಲಿಲ್ಲ. ಈಕೆಯೂ ತನ್ನ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಪ್ರಫುಲ್ಲ ಕೃಷಿ ನಡೆಸಿದ್ದರು. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಹೆಸರು, ಹಣಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಅಪರೂಪದ ಜೋಡಿ ಎನಿಸಿದ್ದರು.

ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕತೆ ಸುಖಾಂತ್ಯ. ಆದರೆ ಹಾಗಾಗಲಿಲ್ಲ!

ಅಪಘಾತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿದ ಈಕೆ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ಅದೆಷ್ಟೆಷ್ಟೋ ತಿಂಗಳ ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಬೇಕಾಯಿತು. ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮೀರಿದ ಯಾವುದಾದರೂ ಚಮತ್ಕಾರ ನಡೆಯಬಾರದೇ ಎಂದು ಬಂಧುಮಿತ್ರರು, ಆಪ್ತೇಷ್ಟರು ಗೋಳಾಡಿದರು. ಮೇಲಿನವನಿಗೆ ಕೇಳಿಸಿತೇನೊ ತೀವ್ರ ಪೆಟ್ಟಿನಿಂದ ಆಕೆ ಥೇಟ್ ನಿದ್ದೆಯಿಂದೆದ್ದ ಹಸುಗೂಸಿನಂತೆ ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದರು.

ಜೀವ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡಿತು, ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿಯಲ್ಲ. ಮೊದಲಿನ ಬೌದ್ಧಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಮಾಯವಾಗಿ, ಸಾಮಾನ್ಯರಂತಾಗಿದ್ದ ಆಕೆಯ ಪಾಲಿಗೆ ಮತ್ತೂ ಒಂದು ಅಪಘಾತ ಕಾದಿತ್ತು. ನೆಚ್ಚಿನ ಪತಿ, ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗ ಇಬ್ಬರೂ ಆಕೆಯನ್ನು ತೊರೆದು ನಡೆದರು. ಮೊದಲಿನಷ್ಟು ಪ್ರತಿಭೆಯಿಲ್ಲದ ಪತ್ನಿ, ಹಿಂದಿನಂತಿಲ್ಲದ ಅಮ್ಮ ಅಪ್ಪಮಗನಿಗೆ ಬೇಡವಾಗಿದ್ದರು. ಆದರೆ ಜೀವನ ಯಾರಿಗಾಗಿಯೂ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ!

ಮಾನವೀಯತೆ ಎಂಥಾ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದು ಎಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಂತಿರುವ ಈತನನ್ನು ಪ್ರಪಂಚ ಇಂದಿಗೂ ಹಾಡುತ್ತದೆ, ಹೊಗಳುತ್ತದೆ, ಅಟ್ಟಕ್ಕೇರಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಇಲ್ಲೊಂದು ಸಂಶಯ

ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬದುಕುವುದಾಗಿ ಪಣ ತೊಟ್ಟ, ನೋವುನಲಿವಿನಲ್ಲಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ ಜೀವದೊಂದಿಗೆ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂಬುದು ಆತ ತಿಳಿದ ಯಾವುದೇ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲಿ, ಅರಿತ ಯಾವುದೇ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿಲ್ಲವೇ?

Read Full Post »